اگر در دنیای ماشینبازها قدم بزنید، محال است نام «آکیرا ناکایی» را نشنیده باشی
د. مردی ژاپنی با موهای آشفته، دستانی که همیشه بوی بنزین و چسب میدهند و سیگاری که انگار جزئی از چهرهی اوست. او یک مکانیک ساده نیست؛ ناکایی یک هنرمند است، یک مجسمهساز که بوم نقاشیاش، پورشههای کلاسیک (به خصوص اتاقهای 930، 964 و 993) هستند.
داستان آکیرا ناکایی از تیمهای مسابقات خیابانی ژاپن (Rough World) آغاز شد؛ جایی که او با خودروهای تویوتا AE86 دریفت میکشید. اما یک روز، برخورد با یک پورشه ۹۱۱ آسیبدیده، مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر داد. او عاشق هندلینگ و روح پورشه شد و تصمیم گرفت استایل خشن و خیابانی مسابقات ژاپن را با مهندسی بینقص آلمانی ترکیب کند. نتیجهی این ترکیب، تولد برند RWB بود.
چیزی که ناکایی را از تمام تیونرهای جهان متمایز میکند، روش کار اوست. او هیچ کارخانهی عظیمی با رباتهای پیشرفته ندارد. وقتی شخصی در هر کجای دنیا یک پورشه RWB سفارش میدهد، کیت بدنه به آن کشور ارسال میشود و سپس خود ناکایی با یک چمدان کوچک از ابزارهای شخصیاش به آنجا پرواز میکند.
تماشای کار او شبیه به تماشای یک مراسم آیینی است. او بدون استفاده از مترهای لیزری و محاسبات کامپیوتری، تنها با تکیه بر چشمها و تجربهاش، گلگیرهای فلزی و گرانقیمت پورشه را با اره میبرد! او روزها در گاراژ میماند، بیوقفه کار میکند، سیگار میکشد و قطعات فایبرگلاس را با دست و چسب مخصوص روی بدنه تنظیم میکند.
ویدیویی که اخیراً از او دیدهاید، یکی از شاهکارهای جذاب RWB است. رنگبندی آبی آسمانی و نارنجی گالف (Gulf Livery)، یکی از نمادینترین طرحهای تاریخ مسابقات اتومبیلرانی (به خصوص مسابقات لمانز) است. وقتی آکیرا ناکایی این طرح تاریخی را روی پورشههای پهنپیکر و خشن خود پیاده میکند، اثری خلق میشود که هم به تاریخ موتوراسپرت ادای احترام میکند و هم روح سرکش تیونینگ خیابانی ژاپن را فریاد میزند.
ناکایی در پایان هر پروژه، وقتی ماشین را روی زمین میآورد و از بینقص بودن زوایای چرخها مطمئن میشود، دو کار مهم انجام میدهد: اول اینکه برای آن ماشین یک «نام» اختصاصی انتخاب میکند (نامهایی مانند Stella، Victoria یا نامهای ژاپنی) و دوم، با افتخار داشبورد یا بدنه ماشین را امضا میکند. این امضا به معنای تایید اصالت خودرو و ورود آن به خانوادهی جهانی RWB است.
کلام آخر
در دنیایی که تیونینگ خودروها روز به روز کامپیوتریتر و مصنوعیتر میشود، آکیرا ناکایی یادآور این حقیقت است که خودروها فقط تکههایی از فلز و پلاستیک نیستند؛ آنها روح دارند و گاهی برای بیدار کردن این روح، تنها به دستهای پینهبسته یک سامورایی عاشق نیاز است.